Trieste: 3 sprawdzone kawiarnie specialty

W Trieście słowo espresso na niewiele się zda: zamawia się tu nero, czyli czarną, a jeśli chcesz mleka, prosisz o capo albo o goccia, czyli o jedną kropelkę pianki. Kto powie cappuccino, dostanie małe macchiato, bo tutejsze cappuccino nazywa się caffelatte, a dodane in b znaczy, że wszystko ma przyjść w szklance, nie w filiżance. Ten słownik nie jest folklorem dla turystów, tylko resztką po Habsburgach, pod którymi miasto żyło aż do końca pierwszej wojny. Triesteńczykom wylicza się jakieś dziesięć kilogramów kawy na głowę rocznie, dwa razy więcej niż reszcie Włoch, więc jest komu tego języka używać.