Berlin: 121 sprawdzonych kawiarni specialty

Był w Berlinie czas, kiedy kawę tropiło się po zapachu: Fryderyk II wziął palenie ziaren na monopol państwowy i wypuścił na ulice czterystu urzędowych wąchaczy. Nocą chodzili pod okna kuchni, za dnia stali przy mostach, a berlińczycy nazywali ich najbardziej znienawidzonymi Francuzami w mieście. Puszka królewskiej kawy kosztowała talara, ta sama kawa w Hamburgu cztery grosze, więc przemycano ją w workach z węglem, pod spódnicami przekupek i w trumnach. Nos łapał tylko paloną, więc handel przerzucił się na surowe ziarno, a palenie kawy w berlińskiej kuchni stało się na kilka lat umiejętnością konspiracyjną.