Specialty coffee in Trieste

In Triëst heb je weinig aan het woord espresso: je bestelt hier een nero, oftewel een zwarte, en als je melk wilt, vraag je om een capo of om een goccia, oftewel om één druppeltje schuim. Wie cappuccino zegt, krijgt een kleine macchiato, want de cappuccino van hier heet caffelatte, en met in b erbij komt alles in een glas en niet in een kopje. Dat woordenboek is geen folklore voor toeristen, maar een restant van de Habsburgers, onder wie de stad tot het einde van de Eerste Wereldoorlog leefde. De Triësters wordt zo'n tien kilo koffie per hoofd per jaar toegerekend, twee keer zoveel als de rest van Italië, dus er is volk genoeg om die taal te spreken.